Kadın isimleri ve anLamLarı Z Harfi

ZAHİDE: (AR) Kuşkulu şeyleri bile terkederek günahtan kaçan kimse
ZAHİRE: (AR) Parlak, parlak yıldız.
ZAİDE / ZAİTE : (AR) Artan, artıran.
ZAİME: (AR) Kefil. Prenses, şef.
ZAKİRE: (AR) Zikreden, anan.
ZAMBAK: (AR) iri çiçekli bir süs bitkisi.
ZAMİRE: (AR) İç, yüz. Yürek, vicdan. Gönülde gizli olan sır. Adın yerini tutan sözcük.
ZARAFET: (AR) İncelik, güzellik, zariflik.
ZARİFE: (AR) Nazik ve hoş konuşan, ince ve hoş tavırlı olan kimse, kibar. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı Y Harfi

YABANGÜLÜ: (FAR) Kır gülü. Bozkır çiçeği. Kuşburnu.
YADE: (FAR) Hatıra, Anı.
YADİGAR: (FAR) Bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan kimse. Bırakılan anı.
YAĞAN: (TR). Yağmur, kar.
YAĞMUR: (TR) Gökten damlalar halinde düşen su.
YAKUT: (AR) Parlak kırmızı, şeffaf kıymetli taş. Sibirya’nın kuzey kısmında yaşayan bir Türk kavmi.
YANKI: (TR) Sesin bir yere çarpıp geri dönmesiyle duyulan ikinci ses, ses yansıması.
YAPINCAK: (TR) Seyrek taneli, kırmızı lekeleri olan bir üzüm türü. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı V Harfi

VACİBE: (AR) Yapılması gerekli olan.
VACİDE: (AR) Meydana getirici, yaratıcı. Varlıklı, zengin.
VAHİBE: (AR) Bağışlayan, bağışlayıcı.
VAHİDE: (AR) Bir, tek, yalnız.
VASFİYE: (AR) Vasıfla ilgili, vasfa ait. Nitelikli
VECDİYE: (AR) Coşkunlukla ilgili, coşkunlukla oluşan.
VEDA: (AR) Ayrılırken söylenen selamlama sözü. Ayrılma, ayrılış.
VEDİA: (AR) Saklanılması, korunması için birine ya da bir yere bırakılan emanet.
VEFİA: (AR) Vefalı, sevgisi geçici olmayan. Tam, eksiksiz. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı u-ü Harfi

UĞUR: (TR) İyilik, şans, talih, baht. Fırsat, raslantı. Kimi olaylarda görülen ve insana iyilik getirdiğine inanılan iyilik kaynağı.
ULVİYE: (AR) Yüksek, yüce, manevi yapısı ön plana çıkabilen.
UMA: (TR) Hediye, armağan. Konuk, misafir.
UMAN: (TR) Umudu olan, bekleyen, umutlu.
UMAR: (TR) Çare, çıkar yol.
UMAY: (TR) Orhun yazıtlarında geçen, çocukları ve hayvanları koruduğuna inanılan Tanrıça. Devlet kuşu.
UMMAN: (AR) Ulu, büyük, engin deniz, okyanus. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı T Harfi

TAÇNUR: (AR) Işıktan, nurdan taç.
TAHİRE: (AR) Temiz, pak. Türk musikisinde basit bir makam.
TAİBE: (AR) Tövbe eden. Günahlarından dolayı pişmanlık duyup Allah’tan af dileyen.
TAİFE: (AR) Bölük, takım, güruh, fırka. Kavim, kabile. Tayfa.
TALİA: (AR) Tulu eden, öncü. Talih, şans, kısmet.
TALİBE: (AR) Talep eden arayan, isteyen; istekli. Alıcı müşteri. Talebe, öğrenci.
TALİHA: (AR) Şans, talih, kader.
TALİYE: (AR) Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. İkinci derecede olan. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı S-Ş Harfi

SAADET: (AR) Mutluluk, kutluluk, bahtiyarlık.
SABA: (AR) Gündoğusundan esen hafif rüzgar. Türk müziğinin eski makamlarından.
SABAH: (AR) Gündüzün ilk saatleri, günün başlangıcı.
SABAAHAT: (AR) Güzellik, letafet.
SABAHNUR: (AR) Sabah ışığı, aydınlığı.
SABİA: (AR) Yedinci.
SABİHA: (AR) Güzel, latif, şirin.
SABİHAT: (AR) Gemiler. Yıldızlar. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı R Harfi

RABİA: (AR) Dördüncü. Saatteki salisenin 60′ta biri.
RACİFE: (AR) Sur’un kıyamette bütün canlıları öldürecek olan ilk üflenişi.
RACİYE: (AR) Rica eden, yalvaran. Umutlu.
RADİFE: (AR) Kıyamette üfürülecek surun ikincisi
RADİYE: (AR) Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
RAFİA: (AR) Her çeşit ayaklık ve destek.
RAĞBET: (AR) İstek, arzu. İstekle karşılama.
RAHİLE: (AR) Rahat, sakin.
RAHİME: (AR) Hafif sesli, latif konuşan kadın.
RAHİYE: (AR) Bal arısı.
RAHMİYE (AR) Acımayla ilgili. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı P Harfi

PAKİZE: (FAR) Temiz, saf, halis, lekesiz.
PAPATYA: (TR) İlkbaharda çiçek açan, taç yapraklı, beyaz, ortası sarı bir kır çiçeği.
PARLA: (TR) Işık saç, ışılda. Ün kazan, tanın. Parlamak fiilinin emir kipi.
PARLAK: (TR) Parlayan, ışıldayan. Temiz. Çok başarılı.
PARLANUR: (TR) Nur gibi parla. Parla nur.
PARLAR: (TR) Işık saçar, ışıldar, aydınlık verir.
PEKAY: (TR) Pek ay.
PEKKAN: (TR) Sağlam temiz kandan gelen. Soylu.
PELİN: (TR) Birleşikgillerden, keskin ve güzel kokulu, bir çeşit bitki. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı O-Ö Harfi

OKŞAN: (TR) Daima övülen, beğenilen insan ol.
OLCA: (TR) Savaşta düşmandan ele geçirilen mal, ganimet.
OLCAY: (TR) Baht, talih, ikbal.
OLGUN: (TR) Bilgi, görgü ve hoşgörüsü gelişmiş kimse.
OLGUNAY: (TR) Olgunay, dolunay.
OMAÇ: (TR) Hedef, gaye, amaç.
ONAY: (TR) Uygun bulma, onaylama. Uygun yerinde.
ONGU: (TR) Gönül rahatlığı, mutluluk, sağlık. Bayındırlık, gelişmişlik.
ONGUN: (TR) Eksiksiz, tam. Verimli, bol, Bayındır. Kutlu, uğurlu, beğenilen. Kurtulmuş, onmuş. Gelişmiş, gürbüz. Devamini Oku

Kadın isimleri ve anLamLarı N Harfi

NABİA: (AR) Yerden çıkıp fışkıran, kaynayan, akan.
NABİYE: (AR) Ulu, şerefli kimse. Sonradan şair olan kimse. Haberci, haber veren.
NACİYE: (AR) (Necat bulan) Kurtulan, selamete kavuşan. Cehennemden kurtulmuş, cennetlik.
NADAN: (FAR) Kaba, dobra.
NADİDE: (FAR) Görülmemiş görülmedik. Pek seyrek bulunan, çok değerli.
NADİME: (AR) Pişmanlık duyan, pişman. Tövbe eden.
NÂDİRE: (AR) Seyrek, az, ender bulunur.
NADİYE: (AR) (Nida eden) Haykıran, çağıran. Toplantı, meclis.
NAFIA (Ar.) Bayındırlık, bir yeri güzelleştirmek için yapılan çalışmaların tümü. Devamini Oku

Sonraki Sayfa »